تعریف شده توسط محتوای فلزی برنز آلومینیوم، یک آلیاژ مس با آلومینیوم به عنوان عنصر آلیاژی اصلی، برنز آلومینیوم نامیده می شود. برنز آلومینیومی از استحکام و مقاومت در برابر خوردگی بالاتری نسبت به برنج و برنز قلع دارد. این یک جایگزین برای برنز قلع است و اغلب برای ساخت فنر و قطعات کشتی استفاده می شود. برنز آلومینیوم را می توان با درمان حرارتی تقویت کرد، و اصل تقویت این است که از انرژی کوئنچ برای به دست آوردن یک ساختار متاستاپذیر شبیه به مارتنسیت فولادی برای تقویت آلومینیوم استفاده کنیم.
QAI10-4-4 آلومینیوم برنز آلومینیوم حاوی آهن و عناصر منگنز است. متعلق به برنز مقاوم در برابر حرارت با قدرت بالا است. دارای خواص مکانیکی پایدار در دماهای بالا (۴۰۰ درجه سانتی گراد)، خواص ضد اصطکاک خوب، و مقاومت به خوردگی در جو، آب شیرین و آب دریا است. عملکرد بسیار خوب، پردازش فشار خوب در حالت گرم، تقویت درمان حرارتی، welding، نه آسان به فیبر welding، و ماشینکاری خوب است.
مشخصات درمان حرارت برنز آلومینیوم:
1. دمای پردازش حرارتی 850~ 900 درجه سانتی گراد
2. دمای آنی 700~ 750 درجه سانتی گراد
3. خنک کننده آب در 920 درجه سانتی گراد برای فرو نشان دادن درجه حرارت
۴٫ دمای معتدل ۶۵۰ درجه سانتی گراد است.
برنز آلومینیوم خواص ریخته گری خوبی دارد. مقاومت خوردگی بالاتری نسبت به برنج و برنز قلع در جو، آب دریا، اسید کربنیک و بیشتر اسیدهای آلی دارد. علاوه بر این، ویژگی های مقاومت سایش و بدون جرقه در طول ضربه را نیز دارد. با این حال برنز آلومینیوم نیز معایب دارد. میزان کوچک شدن حجم آن بزرگتر از میزان برنز قلع است. تولید آلومینای نسوز در ریخته گری آسان است که برازش آن دشوار است و در بخار فوق گرم ناپایدار است.
www.cn-czpufa.com