چه مشکلاتی در ساخت بلبرینگ های برنز آلومینیومی وجود دارد
1. کنترل ترکیب: عملکرد برنز آلومینیوم ارتباط نزدیکی با ترکیب شیمیایی آن دارد. برای اطمینان از اینکه آلیاژ از استحکام بالا، مقاومت در برابر سایش، مقاومت در برابر خوردگی و سایر خواص مطلوب برخوردار است، باید محتوای و نسبت عناصری مانند مس و آلومینیوم را به طور دقیق کنترل کرد.
2. فرآیند ذوب:
اکسیداسیون و جذب گاز: در طول فرآیند ذوب، عناصری مانند آلومینیوم به راحتی اکسید میشوند تا ترکیبات اکسیدی با نقطه ذوب بالا ایجاد کنند که باعث کاهش عملکرد و کیفیت آلیاژ میشود. در عین حال، ممکن است گازها (مانند هیدروژن) را نیز جذب کند و در نتیجه نقص هایی مانند منافذ در قطعات ریخته گری ایجاد شود. برای حل این مشکل معمولاً لازم است روش ذوب مناسب (مانند ذوب کوره القایی بدون هسته فرکانس متوسط یا صنعتی)، افزودن مواد پوشش دهنده و عوامل تصفیه (مانند کرایولیت) و تلاش برای جلوگیری از گرم شدن بیش از حد مذاب به کاهش اکسیداسیون و جذب گاز
کنترل دما: دمای ذوب باید دقیقاً کنترل شود. دمای بیش از حد بالا باعث تشدید سوختن و اکسیداسیون عناصر می شود، در حالی که دمای بسیار پایین ممکن است منجر به ترکیب آلیاژ ناهموار و سیالیت ضعیف شود که بر کیفیت ریخته گری تأثیر می گذارد.
3. فرآیند ریخته گری:
انقباض انجماد: برنز آلومینیومی در طول فرآیند انجماد به شدت منقبض می شود. اگر فرآیند ریختهگری مناسب نباشد، به راحتی میتوان عیبهایی مانند حفرههای جمعشدگی و انقباض ایجاد کرد که بر چگالی و خواص مکانیکی یاتاقان تأثیر میگذارد. برای حل این مشکل، ممکن است نیاز به اتخاذ یک روش ریختهگری مناسب (مانند ریختهگری نیمه پیوسته)، بهینهسازی طراحی قالب، تنظیم افزایشدهندهها و لرزهای معقول و غیره برای جبران انقباض انجماد باشد.
مشکل تفکیک: عناصر آلیاژی ممکن است در طول فرآیند انجماد جدا شوند و در نتیجه ترکیب ناهموار موضعی ایجاد شود و بر یکنواختی عملکرد یاتاقان تأثیر بگذارد. جداسازی را می توان با بهینه سازی پارامترهای فرآیند ذوب و ریخته گری، استفاده از روش های مناسب هم زدن یا ارتعاش و غیره کاهش داد.
4. فرآیند عملیات حرارتی: عملیات حرارتی گام مهمی در بهبود عملکرد بلبرینگ های برنز آلومینیومی است، اما کنترل فرآیند دشوار است. به عنوان مثال، دما، زمان و سرعت خنکشدن محلول، دما و زمان عملیات پیری و غیره، همگی باید با توجه به ترکیب آلیاژ خاص و الزامات عملکرد تنظیم شوند. اگر پارامترها نامناسب باشند، اثر بهبود عملکرد مورد انتظار ممکن است به دست نیاید و حتی ممکن است باعث بدتر شدن عملکرد یا نقص های جدید شود.
5. ماشینکاری: برنز آلومینیومی دارای استحکام و سختی بالایی است که مشکلات خاصی را برای ماشین کاری به همراه دارد، مانند نیروی برش زیاد، سایش سریع ابزار و اطمینان از کیفیت سطح ماشینکاری شده دشوار است. انتخاب پارامترهای فرآیند ماشینکاری، مواد ابزار و اشکال هندسی مناسب و اتخاذ تدابیر خنک کننده و روانکاری مناسب برای بهبود کارایی و کیفیت ماشین کاری ضروری است.
6. عملیات سطح: به منظور بهبود مقاومت در برابر خوردگی، مقاومت در برابر سایش یا سایر خواص بلبرینگ های برنز آلومینیومی، اغلب به عملیات سطحی نیاز است، مانند آبکاری کروم، روکش روی، فسفاته کردن و غیره. البته ممکن است مشکلاتی نیز در طول سطح ایجاد شود. فرآیند تصفیه، مانند چسبندگی ضعیف پوشش، ضخامت ناهموار، زبری سطح که الزامات را برآورده نمی کند، و غیره، و فرآیند درمان سطح و کیفیت باید به شدت کنترل شود.
7. بازرسی و کنترل کیفیت: با توجه به الزامات عملکرد بالای بلبرینگ های برنز آلومینیومی، بازرسی های جامع و دقیق کیفی برای مواد اولیه، محصولات میانی (مانند شمش، بیلت) و محصولات نهایی از جمله تجزیه و تحلیل ترکیب شیمیایی، آزمایش خواص مکانیکی مورد نیاز است. ، مشاهده ساختار متالوگرافی، آزمایش غیر مخرب و غیره برای اطمینان از مطابقت محصولات با استانداردهای مربوطه و الزامات طراحی، که همچنین پیچیدگی و دشواری فرآیند تولید را افزایش می دهد.
مشکلات فرآیند تولید بلبرینگ های برنز آلومینیومی عمدتاً شامل جنبه های فوق است. اگر می خواهید در مورد فرآیند ساخت بلبرینگ های برنز آلومینیومی بیشتر بدانید، لطفا به www.cn-czpufa.com توجه کنید.